Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/1267 K.2010/2233

Taraflar arasında görülen davada Fethiye Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.11.2008 tarih ve 2006/420-2008/539 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili marinanın teknelere bağlama, barınma ve diğer liman hizmetleri veren bir kuruluş olduğunu, davalıya ait 11 adet yatın müvekkili marinada 2003 tarihli sözleşme ile barınma, bağlama ve bakım hizmeti aldığını, taraflar arasındaki sözleşmenin 07.11.2005 tarihinde yenilenmesi gerekirken davalının sözleşmeyi imzalamaktan ve hizmet karşılığı olan 18.376 EURO alacağı ödemekten kaçındığını, sözleşmenin feshine ilişkin ihtarnamenin tebliğinden sonra alacağın bir kısmı olan 18.000 YTL'nı ödemesine rağmen halen tekneleri marinadan çıkarmadığını ileri sürerek, şimdilik 18.000 EURO alacaktan 18.000 YTL'nın düşülmesi ile bakiye alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, teknelerin bağlandığı yer nazara alındığında ve yapılan toplam ödemeler de gözetildiğinde davacıya borcun buunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, taraflar arasında başlangıçta marina bağlama sözleşmesi bulunduğu, sözleşmenin 07.11.2005 tarihinde yenilenmediği, ancak bu tarihten dava tarihine kadar davalıya ait yatların davacı şirkete ait marinadaki hizmetlerden yararlandığı, davalının benzer bir hizmeti alması için 15.339,80 EURO bedel ödemesi gerektiği, yapmış olduğu ödeme toplamının 13.854,64 EURO olduğu, davacının davalıdan 1.485,16 EURO daha alacağı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.