Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13099 K.2012/3817

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.02.2010 tarih ve 2009/238 - 2010/32 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen satış vaadi sözleşmesi gereği davalıya verilen 50.000 TL kapora karşılığında davalıdan 20.04.2008 tanzim, 20.03.2009 vade tarihli ve 50.000 TL bedelli bono alındığını, daire satışından vazgeçildiğini, ancak alınan bononun zayi edildiğini ileri sürerek senedin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kendisi tarafından davacıya verilen senedin iadesi halinde kapora olarak aldığı 50.000 TL'yi ödeyeceğini, ancak senedin tanzim tarihinin 12.05.2008 vade tarihinin ise 31.12.2008 olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davanın zayi nedeniyle senet iptali davası olduğu, davalının bu nedenle yargılama giderlerinden sorumlu olamayacağı, ilan süresinde bir talebin bulunmadığı gerekçeleri ile 20.04.2008 tanzim, 20.03.2009 vade tarihli, lehtarı ..., borçlusu ... olan 50.000 TL bedeli senedin zayi nedeniyle iptaline, senedin bedelinin ödenmesi kabul edildiğinden davacıya ait banka hesabının ödeme yeri olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

TTK'nun 688.maddesi yollaması ile bonolarda da uygulanması gereken aynı Yasa'nın 669 vd. Maddeleri uyarınca bononun kaybedilmesi halinde bono alacaklısının öncelikle hasımsız olarak zayi iptal davası açmış olması ve alacağı bu belge ile senet borçlusuna başvurması gerekir. Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre zayi iptal davasının hasımlı olarak açılması da mümkün değildir. (24.12.1979 gün E.5832, 79-5872 K.) Bu itibarla, mahkemece zayi iptal istemiyle birlikte tahsil istemini de içeren davaya bakılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.