Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13277 K.2012/4138

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/06/2010 tarih ve 2010/52-2010/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına “İzEmlak” markasının tescilli olduğunu, davalının “İz Emlak Müşavirliği” markasını ticaret unvanı olarak kullandığını ve tescil ettirdiğini, müvekkiline ait markanın davalı tarafından kullanılmasının iltibasa yol açacağını ileri sürerek davalının haksız rekabetinin önlenmesini ve markasının terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ticaret unvanının “İzEmlak” olup, müvekkilinin ise “İz” olduğunu, markaların benzerlik taşımadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre davalının “İzEmlak” ibaresini, ayırarak da olsa kullanmasının, açık iltibası önlemeyeceği, iki taraf unvanlarındaki kılavuz sözcüklerin, ayırt edilmeyecek kadar benzer olduğu, davacının tescilinden sonra davalının kullanımının markasal özellik arz ettiği, davalının ibareyi internet sitesinde kullandığı, davalının eyleminin markaya tecavüz oluşturduğu, ticaret unvanının kılavuz sözcüğü de davacının önceki tarihli ticaret unvanı ile iltibasa yol açabilecek nitelik taşıdığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının “İzEmlak” ibaresini markasal olarak kullanması, markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğundan önlenmesine, davalının “İzEmlak Müşavirliği” şeklindeki ticaret unvanının terkin edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.