Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13356 K.2012/4185

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.05.2010 tarih ve 2007/926-2010/226 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın Levent Şubesi müşterisi olan davalının üçüncü bir şahıs ile birlikte 24.01.2007 tarihinde para çekmek için başvurduğunu, banka görevlisinin bir miktar parayı davalıya verdiğini, kalanının da ana kasadan fişle çekilmesi gerektiğini, kasadan para çekme fişini görevliye üçüncü şahsın teslim etmesi üzerine bu kişiye davalının 37.000 TL'sinin teslim edildiğini, davalı ve bu şahsın bankadan ayrıldıklarını, davalının daha sonra şubeye dönerek parasının kendisine teslim edilmediğini, dolandırıldığını bildirdiğini,

banka aleyhine başlattığı takip üzerine bankanın borçlu olmadığı tutarı ihtirazi kayıt ile birlikte icra dosyasına yatırdığını, olayda bankanın kusuru bulunmayıp, ilgili fiş, hesap cüzdanı ve kimliğinin üçüncü şahıs trafından alınarak parasının çekilmesinde davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, ödenen 42.016 TL'nin 27.02.2007 tarihinden itibaren faiziyle davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ödeme için oturarak beklediği esnada banka görevlisi görüntüsündeki tanımadığı bir şahsın yanına gelerek "Seni neden bekletiyorlar,yaşlı başlı adamsın, evraklarını ver, işlemlerini yaptırayım" dediğini, görevli olduğu düşüncesiyle davalının evraklarını verdiğini, bu şahsın daha sonra ödeme için kimlik fotokopisi gerektiğini söylemesi üzerine fotokopi için dışarı gittiğini, geri döndüğünde ise ödemenin oğluna yapıldığının beyan edildiğini, icra takibi sonucu davalının alacağına kavuştuğunu, şube personelini eğitmeyen davacı bankanın kusurlu olduğu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, banka görevlilerinin üzerlerine düşen dikkat ve özeni göstermedikleri, davalıya atfı kabil kusur bulunmadığı, bankanın BK 100. maddesindeki kurtuluş beyyinesini sunamadığı, banka müfetişlerince yapılan soruşturmada da ödeme yapılırken usul ve talimatlara aykırı davranıldığının belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.