Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/1341 K.2011/10202

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.07.2009 tarih ve 2006/4 - 2009/248 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının dava dışı bankadan çektiği krediye müvekkilinin kefil olduğunu, davalının borcu ödememesi nedeniyle hakkında takip yapıldığını, maaşına haciz konulduğunu, manevi üzüntüye uğradığını, icra dosyası ve menfi tespit davalarında harcama yaptığını ileri sürerek, 1.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının bankaya karşı açmış olduğu menfi tespit davasıyla ödediği miktarı geri aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının 330,98 TL maddi alacağının bulunduğu, manevi tazminat talebinin ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 330,98 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.