Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13432 K.2012/4140

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/04/2010 tarih ve 2009/1379-2010/430 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 6.650.00 TL değerinde senedi protesto çekmesi için davalı bankaya verdiğini, protesto bedelini bankaya ödediğini, davalının bonoyu kaybettiğini ve protestoyu çekmediğini karşılığında belge verdiğini, bononu kaybedilmesinden dolayı müvekkilinin alacağına kavuşamadığını ileri sürerek 6.650.00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kaybedilen bono için iptal davası açtığını, bu davanın açılması için dava şartı oluşmadığını, davacının bononun iptal kararı üzerine hakkını senetsiz olarakta keşideciye karşı ileri sürebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre davacının öncelikle senedin kaybolması nedeniyle senedin iptaline ilişkin karar alıp bu kararla senet borçlusuna müracaat etmesi ve senet borçlusu hakkında yapacağı takip veya açacağı davanın semeresiz kalması halinde davalı banka aleyhine dava açması gerektiği, henüz kaybolan senede ilişkin zararı doğmadan bu davayı açtığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.