KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/13637 E., 2011/1799 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/05/2008 gün ve 2006/184-2008/334 sayılı kararı boza Daire’nin 28.06.2010 gün ve 2009/1742 - 2010/7550 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalıların malik, işletmeci ve şirket yetkili ortağı olduğu restoranda yangın çıktığını, bina sahibi olan davalının B.K 58. maddesi uyarınca kusursuz sorumlu olduğunu, müvekkili sigorta şirketinin sigorta ettirene 13.280 YTL hasar bedeli ödediğini, T.T.K. 1301. maddesi hükmü uyarınca müvekkilinin sigorta ettirenin haklarına halef olduğunu ileri sürerek, 13.280 YTL’nin yasal faiziyle birlikte davalıdan rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, itfaiye raporuna göre yangının çıkış nedeninin belirlenemediğini, yangının çıkmasında ve yayılmasında müvekkillerinin sorumluluğunun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yangının binadaki yapım bozukluğundan veya bakım noksanlığından doğduğu ve bu zarara bu yapılıştaki bozukluk veya zaman içindeki ortaya çıkan eskimelere rağmen telafi edilmeyen bakım noksanlığının sebep olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 28.06.2010 tarihli kararı ile bozulmuştur.
Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/13637, K. 2011/1799, 17 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama