Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13716 K.2012/4618

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/06/2009 tarih ve 2008/45-2009/301 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirkete sigortalı emtianın davalılar tarafından Ankara/Narlı arası taşınması sırasında hasar gördüğünü, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, hasardan davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, 30.000 TL'nın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ultra Grup Loj. Ltd. Şti. vekili, yüklemenin gönderen tarafından yapıldığını, hasardan sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., yükün gönderen tarafından hatalı olarak istiflendiğini, uyarısının dikkate alınmadığını, hasardan sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sigortalıya ait emtianın davalılar tarafından taşındığı, yüklemenin gönderen tarafından hatalı olarak yapıldığı, emtianın araçtan kayarak hasara uğradığı, davalı taşıyıcının yükün hatalı yüklenmesi durumunda göndereni uyarması gerektiği, bu nedenle olayda % 50 müterafik kusuru olduğu, davalı ...'in dava tarihinden önce vefat ettiği gerekçesiyle, davalı ... yönünden ölü kişi aleyhine dava açılamayacağından, davalı ...'ün ise sürücü olması nedeniyle TTK'nun 782. maddesi nazara alınarak davanın reddine, diğer davalı şirket yönünden davanın kısmen kabulüne, 15.000 TL'nın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.