Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/138 K.2010/3517

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/01/2008 gün ve 2007/130-2008/78 sayılı kararı onayan Daire’nin 02.11.2009 gün ve 2008/6731 - 2009/11207 sayılı kararı aleyhinde davalı TPE vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1996 yılından bu güne kadar tescilsiz olarak kullandığı "Suten" markasının dava dışı ÇBS A.Ş. Adına tescil edilmişken, müvekkilinin açtığı dava sonucunda bu tescilin hükümsüzlüğüne karar verilip temyiz ve karar düzeltme aşamalarından geçmek suretiyle bu kararın onandığını, bunun üzerine müvekkilince anılan markanın adına tescili başvurusunda bulunulduğunu, davalı kurumun hükümsüzlük kararının kesinleşme şerhini isteyerek müvekkilinin başvurusunu reddettiğini, bu karara itirazın da sonuç vermediğini ileri sürerek, davalı TPE YİDK'nun 2007/M-1075 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kesinleşmemiş veya tasdik edilmemiş karar fotokopilerine dayanarak hükmün infazı ve sicilden terkin taleplerinin yerine getirilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 556 sayılı KHK'nin 44.maddesi dikkate alındığında davalı idarenin kendisine sunulan mahkeme kararı ile hukuken kesinleşmeyi ortaya koyan Yargıtay onama ve karar düzeltme ilamlarını dikkate alarak bu karara göre işlem yapmak zorunda olduğu, gerekirse mahkeme ilamının kesinleşme şerhli bir örneğini bizzat veya ilgiliye bu yönde ihtar yaparak temin edebileceği, başvurunun reddi yönünde karar oluşturmasının hukuka aykırı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

Davalı TPE, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı TPE vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.