KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/13904 E., 2011/2594 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.10.2007 gün ve 2006/165-2007/686 sayılı kararı bozan Daire’nin 01.07.2010 gün ve 2008/12502-2010/7753 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, tasarımı kendisine ait olmayan kapı kollarını 28.04.1998 tarihinde 4259 numara ile adına tescil ettiren davalının talebi üzerine müvekkili aleyhinde haksız olarak ihtiyati tedbir kararı verildiğini, ihtiyati tedbir kararının uygulanmasını takiben davalı tarafından müvekkili aleyhine açılan 2001/1323 E sayılı davanın “müvekkili tarafından açılan dava ile davalı adına olan 4259 numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verildiği” gerekçesi ile reddedildiğini,
davalının müvekkili aleyhinde açılan davanın yargılaması boyunca tasarı kalıplarına haksız yere el konulması nedeniyle üretim yapamayan davacının maddi ve manevi olarak zarara uğradığını ileri sürerek 23.000 YTL manevi, 45.000 YTL maddi tazminatın reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce 01.07.2010 tarihli ilamda yazılan gerekçe ile davacı yararına bozulmuştur. Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/13904, K. 2011/2594, 11 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama