Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13913 K.2012/5427

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.07.2010 tarih ve 2008/144 - 2010/196 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, “MİS”, “MİS+Şekil”,“MİS”,“MİS FRESKO”,“MİS TROPİKANA”, “MİS NE-FİS”, “MİS KEFİR”, “MİS ÇOCUK” ve “MİS KALSİYUM PLUS” markalarının müvekkili adına 29. ve 30. sınıflarda ye tescilli olduğunu, davalı şirketin “KEYFİMİS” ibaresinin 29 ve 30.sınıflarda tescili için TPE'ye başvurduğunu, müvekkilinin başvuruya yaptığı itirazın TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, davalının ibaresinin tescilinin 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesine aykırı bulunduğunu, müvekkiline ait markanın tanınmış olduğunu, bu ibarenin tescilinin müvekkiline ait markanın itibarını zedeleyeceğini ileri sürerek, TPE-YİDK'nun kararının iptaline, davalı markasının hükümsüzlüğünün tespiti ile markalar sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacı markaları ile davalı şirket markasının 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzer olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacı markaları ile müvekkili şirket markasının 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzer olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı, toplanan deliller ve alınan ikinci bilirkişi raporu doğrultusunda, YİDK kararı 556 sayılı KHK'nin 8/1-b ve 8/4 hükümleri karşısında doğru bulunmadığından iptaline ve davalı markasının hükümsüzlüğünün tespiti ile markalar sicilinden terkinine karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.