KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/13934 E., 2012/4711 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/05/2010 tarih ve 2010/4-2010/249 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, Güney Kore'de kurulmuş ticari şirket olan müvekkillinin ürettiği ürünler üzerinde marka olarak “TYM” ibaresini kullandığını, tanınmış bir marka haline geldiğini, müvekkili markasının Türkiye'de tescili için yapılan başvurunun davalıya ait “TYM” markası gerekçe gösterilerek reddedildiğini, davalı markasının kötü niyetle tescil edildiğini ileri sürerek davalı adına tescilli markanın müvekkili lehine devrini, mümkün olmaması halinde davalıya ait markanın iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre ticaret sicil memurluğundan gelen cevapta davalının şirket merkezinin İstanbul'a naklettiğinin bildirildiği, 556 sayılı KHK.'nın 63'üncü maddesi gereğince marka sahibi tarafından üçüncü kişiler aleyhine açılacak hukuk davalarında yetkili mahkemenin davalının ikametgahı bulunduğu mahkeme olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının teminatla ilgili temyiz itirazının yetkili mahkemece nazara alınacağının tabi bulunmasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/13934, K. 2012/4711, 26 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama