KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/1398 E., 2010/5608 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 9.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.02.2007 gün ve 2007/111 - 2007/500 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.10.2009 gün ve 2008/6082 - 2009/10639 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı arasında Genel Kredi Sözleşmesi bulunduğunu, bu sözleşmenin teminatı olarak davacı şirketin hamili, dava dışı Metin Yiğit'in keşidecisi, Ferhat Ulaşan'ın cirantası olduğu 150.000 DM bedelli bononun verildiğini, davalının zamanında protesto çekmeyerek ve icra takibine girişmeyerek bonoya dayalı alacağın zamanaşımına uğramasına neden olduğunu, davalı tarafın rehin aldığı bononun tahsilinden sorumlu olup, gereğini yerine getirmemesi nedeniyle davacıların zarara uğramasına neden olduğunu ileri sürerek, şimdilik 25.645 TL'nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalının teminat olarak verilen bononun ödenmemesi nedeniyle protesto çektiği, zaman aşımına uğramadan icra takibi başlattığı ancak, keşideciye tebligat yapılamadığından sonuç alamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 15.10.2009 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davacılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/1398, K. 2010/5608, 20 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama