Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14020 K.2011/3719

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.12.2007 gün ve 2000/66 - 2007/923 sayılı kararı bozan Daire’nin 08.04.2010 gün ve 2008/8148 - 2010/3939 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı (karşı davalı) vekili, taraflar arasında imzalanan 25.02.1998 tarihli sözleşme uyarınca müvekkilinin karşı tarafa inşa etmiş olduğu alışveriş merkezinde bulunan iş yerlerini kiralama hizmeti verdiğini, davacı tarafından verilen hizmetler sonucunda alışveriş merkezinin 125 kiralanabilir yerinin 103' ünün kiralanarak açıldığını, müvekkilinin kiralama çalışmalarının sonuçlarını alma aşamasına geldiğinde davalı tarafından 09.06.1999 tarihli ihtarname ile sözleşmenin feshi girişiminde bulunulduğunu, feshin taraflarınca kabul edilmemesi üzerine davalı yanca haksız ve zorla alışveriş merkezindeki müvekkilinin bürosunun kapatılıp,

eşyalarının dışarıya atıldığını, müvekkilinin sözleşmeye göre 195.000 USD+KDV primi hak etmiş olmasına karşın davalı tarafından yapılan ödemenin 77.726 USD olduğunu ileri sürerek, ödenmeyen 117.274 USD+KDV prim alacağının ve 50.000.000.000.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, söz konusu kiralama çalışmalarının davacı tarafından başarı ile yerine getirildiğine dair oluşturulacak metnin üç ulusal gazetede yayınlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı (karşı davacı) vekili, alışveriş merkezinin açılıp faaliyete geçmesinin kira sözleşmelerinin yapılmasına bağlı olduğu, davacının sözleşmenin sona erme tarihine kadar yapılmasına aracılık ettiği sözleşme adedinin sadece 19 olduğunu, sözleşmenin 6.maddesi gereğince davacının sözleşmenin imza tarihinden 30.10.1998 tarihine kadar mağaza alanlarının % 40' ının kiralanmasını sağlamadığını belirterek asıl davanın reddini istemiş; karşı davasında ise, davacı-karşı davalının borçlarını ihlal etmesinin alışveriş merkezinin açılışını geciktirdiğini, müvekkilinin kira gelirinden mahrum kaldığını, davacının 51.352 USD prim alacağı mevcutken müvekkilince kendisine 79.551 USD avans ödendiğini, taraflar

arasındaki sözleşmenin 6.maddesinin (b) bendi gereğince RV Ltd. Şti.'nin prim alacağından % 20 kesinti yapılması gerektiğini, buna göre davacı-karşı davalının müvekkiline 38.470 USD iade borcunun bulunduğunu ileri sürerek, 100.000 USD kazanç kaybının dava tarihinden, 38.470 USD avans iadesi alacağının 24.05.1999 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte fiili tahsil tarihindeki TL karşılığının davacı-karşı davalıdan tahsiline, yine 20.000.000.000 TL manevi tazminatın 15.12.1999 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte karşı davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulü ile toplam 41.488,12 USD' nin fiili tahsil tarihindeki TL karşılığının 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesinde yazılı faiziyle birlikte karşılık davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilen karar Dairemizin 08.04.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle davacı (karşı davalı) yararına bozulmuştur.

Taraf vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.