Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14108 K.2012/5788

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/06/2010 tarih ve 2007/40-2010/159 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davada, müvekkili şirketin oto yedek parçalarının pazarlanması için kurulduğunu, 07, 12, 17. ve 35. sınıflar yönünden tescilli, 07/09/2000 tarih ve 18814 sayılı "ATAK TAŞIT YEDEKLERİ SAN. VE TİC.

A.Ş. + Şekil" markasının sahibi olduğunu, davalı ATAK SANAYİ TEKERLEKLERİ...Ltd Şti'nin, bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “ATAK+ŞEKİL” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE’ne başvuruda bulunduğunu, 2003/11471 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine, müvekkili tarafından itirazda bulunulduğunu, ancak itiraz yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek,

2005-M-2781 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum işlemlerininın yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirket tarafından tescili talep edilen “ATAK + ŞEKİL" ibareli başvurunun bir bütün olarak bıraktığı izlenimin davacıya ait markadan farklı olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı markasında kalan mallar ile davacı markasının kapsadığı malların bir birinden farklı olduğu, davacı markası ile davalı başvurusunun 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzer olmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.