KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/14143 E., 2011/9014 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Temmuz 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.06.2010 tarih ve 2007/1042-2010/433 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının 06.11.2003 tarihinde davalının maliki ve işleteni olduğu banliyö trenine binerken düşmesi sonucu sol alt dizaltı bacağının koptuğunu kazanç kaybının tazmini için Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nde açtıkları davanın sonuçlandığını, protez bacak takmak zorunda kalan davacının yaşamı süresince periyodik aralıklarla ortopedik bacağını değiştireceğini belirterek şimdilik 6.000 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 13.03.2009 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 59.223,56 TL’ye artırmak suretiyle bu miktarın fiilen protez kullanmaya başlandığı 06.05.2004 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, kazanç kaybıyla ilgili görülen davada davacının maluliyet oranının %42, kusur oranının %75 olarak belirlendiğini henüz kararın kesinleşmediğini, davacının protez kullanmaya başladığı tarihin belirlenmesi gerektiğini ve istenen bedelin fahiş olduğunu, değiştirme periyotlarının da tespiti gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının açtığı maddi tazminat davası sonucunda verilen hükmün kesinleştiği, protezi fiilen kullanma tarihi ve değişim aralığı da tespit edilerek, davalı vekilinin ilk bilirkişi kurulu raporuna itirazları nazara alınarak düzenlenen ikinci bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek davanın kısmen kabulü ile, 33.445,29 TL’nın 06.05.2004 tarihinden itibaren 3095 Sayılı Yasa’nın 2.2. maddesi uyarınca faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiştir.
Davalı vekili hükmü temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/14143, K. 2011/9014, 19 Temmuz 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama