Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14181 K.2012/121

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.6.2010 gün ve 2008/506 – 2010/346 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tarafların ortağı bulundukları N-Tek Dan. Tasarım Otom. Bilg. Elk. Elektronik Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin fesih ve tasfiyesi istemine ilişkindir.

TTK'nun “şirket davalarında muhakeme usulü” başlığını taşıyan 1460. madde hükmüne göre, ortakların şirketle veya birbirleriyle olan ilişkilerinden doğan davalar basit yargılama usulüne tabidir. 6100 sayılı HMK'nın 448. maddesi ile Geçici 1. maddesi hükmü gözetildiğinde, davanın açıldığı, karara bağlandığı ve kararın taraflara tebliğ edildiği tarih itibariyle uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nun 176/11. madde ve bendinde basit yargılama usulüne bağlı tutulan dava ve işlere adli aravermede de bakılacağı öngörülmüştür. Bu hükümler çerçevesinde, işbu davanın da basit yargılama usulüne tabi bulunduğu ve temyiz süresi de dahil olmak üzere 1086 sayılı HUMK’nda düzenlenen sürelerin adli tatil içerisinde de işlemeye devam edeceği izahtan varestedir.

Bu açıklamalar ışığında dava dosyası incelendiğinde, davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararının davalı vekiline 5.8.2010 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekili tarafından HUMK`nun 432/1. madde hükmünde yazılı 15 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 06.09.2010 günü kararın temyiz edildiği gözlenmiştir. Bu durumda, temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği ortadadır. Her ne kadar davalı vekili bilahare sunduğu dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirmiş ise de, süresinde temyiz talebinde bulunulmadığı için sona ermiş olan haktan vazgeçmenin bir sonuç doğurmayacağı kuşkusuz olmakla davalı vekilinin bu yoldaki isteminin nazara alınması mümkün değildir.

Tüm bu gerektirici nedenler gözetilerek, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında HUMK’nun 432/4. maddesi uyarınca mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.03.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince Yargıtay tarafından da bu yönde karar verilebileceğinden davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmiştir.

21,15 H · 17,15 PH · 04,00 BK · 01.02.2012 - HK