Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14439 K.2012/4768

Taraflar arasında görülen davada Foça Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/03/2010 tarih ve 2008/286-2010/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı bankanın Foça Şubesi'nde hesabının bulunduğunu, bu hesaptan müvekkillinin bilgisi ve rızası dışında 3. kişilerce internet bankacılığı yoluyla para çekildiğini, internet sisteminin güvenliğini sağlamayan davalı bankanın meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 2.000 TL'nın 23.02.2006 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın, davacıya karşı üçüncü kişilerce işlenmiş haksız fiilden kaynaklandığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkili bankanın herhangi bir kusurunun olmadığını, davacının kendisine sunulan güvenlik önlemlerinden yararlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın BK'nun 125. maddesi uyarınca 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu ve işbu davanın da zamanaşımı süresi içinde açıldığı, bu nedenle davalının zamanaşımı definin yerinde olmadığı, internet bankacılığı sisteminin güvenliğini sağlamak için gerekli tüm önlemleri almayan ve mevcut önlemleri de zorunlu tutmayarak kullanıcının inisiyatifine bırakan davalı bankanın kusurlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 2.000 TL'nin 23.02.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.