Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14527 K.2012/5090

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/04/2010 tarih ve 2007/172-2010/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kısaca F 1 olarak bilinen dünyaca ünlü FORMULA 1 otomobil yarışları ile ilgili markaların sahibi olduğunu, TPE tarafından tanınmış marka olarak ilan edildiklerini, davalının 2001/ 00208 sayılı FORMUL A-l markasını 3. ve 5. sınıfta yer alan mallar bakımından tescil ettirdiğini, müvekkilinin FORMULA 1 markasının dünyanın en tanınmış markaları arasında yer aldığını, toplumda yüksek tanınmışlık seviyesine ulaşmış olduğunu ve gerek Paris Sözleşmesinin 1. mükerrer 6. maddesi gerek de 556 s. KHK'nın 7/1 (i) ve 8/4 maddeleri anlamında koruma altında olduğunu,

davalının FORMULA 1 markasının toplumda ulaştığı yüksek tanınmışlık seviyesinden haksız yarar elde edebileceğini ve müvekkil markasının itibarı ve ayırt edici karakterini zedeleyebileceğini, davalının dava konusu markayı kullanmamış olması nedeni ile de tescilin hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiğini; davalının Formula 1 markasını halihazırda otomobiller için koku verici ve koku gidericiler üzerinde kullandığını, bu markayı tescil kapsamındaki diğer mallar üzerinde kullanmadığını, davalının dava konusu tescili elde etmekte kötü niyetli olduğunu, markalarının itibarından faydalanma gayesinde olduğunu ileri sürerek,

dava konusu 2001 00208 sayılı marka tescilinin hükümsüzlüğüne ve markalar sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Formula 1 işaretleri ile tüketiciye sunulan ticari bir değeri haiz mal ve hizmetin bulunmadığını, Formula 1 araba spor yarışının marka olmadığını, kötü niyetle hareket edenin davacı olduğunu, Grand Prix araba yarışının ülkemizde ilk defa 2005 yılında düzenlendiğini, müvekkilinin 2001 tarihinde TPE nezdinde tescil için başvurduğunu, beş yıllık hak düşürücü süre içinde davanın açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının markasının tanınmış olduğu, markanın uzun yıllardır kullanılması nedeniyle davalının kötü niyetli olmadığı yönündeki savunmasına itibar edilmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.