Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14552 K.2012/5414

Taraflar arasında görülen davada Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/06/2010 tarih ve 2009/220-2010/187 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalının bankadan kullandığı ticari krediye kefil olup, kredi borcunu ödemek zorunda kaldıklarını ileri sürerek 42.585,00-TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacıların davalının Halk Bankası’ndan kullandığı krediye kefil oldukları, davalının kredi borcunu ödemediğinden, 42.585,00-TL’nin davacılar tarafından eşit olarak ödendiği, davacıların ödedikleri miktarı asıl borçlu olan davalıdan talep etme hakkı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 42.585,00-TL’nin davalıdan alınarak eşit oranda davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının üm temyiz itirazları yerinde değildir.