Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14718 K.2012/5177

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/07/2010 tarih ve 2009/136-2010/318 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin plazma/LCD televizyon sehpası üretim ve satışı yapmakta olduğu, davalı şirketin, müvekkilinin tasarımlarına birtakım aparatlar ekleyerek genel görünüm itibariyle tasarımlarını müvekkilin tasarımlarından farklıymış gibi göstermeye çalıştığını, bu bağlamda davalı şirketin 2008/00893-1 ve 2 sayılı "tv sehpası" tasarım başvurusuna, müvekkilinin 2006/05577-2 ve 3 sayılı tasarımını gerekçe göstererek yaptıkları itirazın TPE YİDK'nın 11.03.2009 tarih ve 2009-T-139 sayılı kararı ile reddedildiğini, oysa davalı tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik vasfından yoksun olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptali ile davalı adına tescilli 2008/00893-1 ve 2 sayılı tasarım tescilinin hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kararın yerinde olduğunu savunmuştur.

Diğer davalı vekili, davaya konu tasarımların tamamının kendilerine ait olduğunu, taklit olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait tasarım başvurusuna konu görseller ile davacıya ait tasarım görselleri, seçenek özgürlüğü ve bilgilenmiş kullanıcının genel bakış açısına göre karşılaştırıldığında, davalı tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini haiz olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.