Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14792 K.2012/5272

Taraflar arasında görülen davada Korkuteli Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.02.2010 tarih ve 2009/175 - 2010/152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline Süper Aile Sigorta Poliçesi ile sigortalanan sigortalıya ait daire ve ev eşyalarının, üst katta bulunan davalıya ait konuttan sirayet eden su sızıntısı nedeniyle hasarlandığını, ekspertiz raporu doğrultusunda sigortalıya toplam 7.006,55 TL ödendiğini, davalıya ihbarda bulunulmuş ise de davalının hasar bedelini ödemediğini ileri sürerek, sigortalıya ödenen 7.006,55 TL'nın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dairesini sadece Haziran-Eylül ayı arasında yazlıkçı olarak kullandığını, hasar tarihinde dairesinde oturmadığı gibi musluğu açık bırakmasının da söz konusu olmadığını, hasarın binanın dış cephesinde bulunan ortak giderin tıkanması ve biriken suyun taşmasından kaynaklandığını, sorumluluğun apartman yönetimine ait olduğunu savunarak, davanın reddine istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre,sigortalıya ait bağımsız bölümdeki hasarın, davalıya ait dairenin mutfağındaki su giderinin tıkanması ve biriken suyun taşmasından kaynaklandığı, Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesi uyarınca davalının hasardan sorumlu olduğu, kaldı ki davalı kusursuz dahi olsa TMK'nun 730. maddesi uyarınca da sorumluluğunun bulunduğu gerekçesi ile, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.