Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14798 K.2012/1701

Taraflar arasında görülen davada Adana 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.04.2010 tarih ve 2009/598 - 2010/218 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 18/03/2002 tarihinde davalı şirkete sigortalanmış bulunan ticari minibüste yolcu iken meydana gelen kazada bacaklarından yaralandığını, rapora göre %9 kalıcı sakatlık meydana geldiğini, kaza nedeniyle müvekkilinin okulunu yarım bıraktığını, manevi zarara uğradığını ileri sürerek 1.000,00-YTL sürekli sakatlık tazminatı ve 25.000,00 YTL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının davasının sakatlık tazminatı yönünden atiye bırakılmış olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 5.000,00 TL manevi tazminatın ise faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair taleplerin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, işbu davada davalı ... şirketi aleyhine taşıma ilişkisinden dolayı açılan davanın ticari dava olarak kabulü suretiyle ticari faize hükmedilmesi gerekirken, mahkemece hükmedilen manevi tazminatın yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemişse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle, hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan “……5.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt tarihi olan 17/07/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile….” cümlesinden “yasal” kelimesinin çıkarılarak yerine “avans” kelimesinin eklenerek kararın düzeltilmiş bu haliyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.