KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/14910 E., 2012/5200 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ereğli(Konya) 1. Asliye HukukMahkemesi’nce verilen 15/07/2010 tarih ve 2010/14-2010/529 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkillerinin murisinin içinde bulunduğu otobüsün kaza yapması nedeni ile vefat ettiğini, otobüsün zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının bulunmadığını, bu nedenle ölüm sigorta bedelinin davalı tarafından ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, müvekkilleri için ayrı ayrı 62.500'er TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin sorumlu tutulabilmesi için taşımanın 4925 sayılı kanun kapsamında olması ve otobüsün zorunlu koltuk ferdi sigortası ve zorunlu mali mesuliyet sigortası bulunmaması gerektiğini, müvekkilinin riziko tarihindeki geçerli teminat limiti ve kusur oranında sorumlu olacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların murisinin içinde bulunduğu aracın (Y) tipi yetki belgesine sahip olması gereken araçlardan olduğu ve zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasını yaptırmamış olduğu, ferdi koltuk sigortasının niteliği gereği ölüm halinde mirasçıların poliçe tutarının tamamını almasının gerektiği, bu nedenle ölüm sigortasından davalının sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/14910, K. 2012/5200, 3 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama