KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/14982 E., 2012/5099 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22/09/2010 tarih ve 2010/194-2010/224 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ...’in pamuğunu satın alırken bu davalının devletten alacağı pamuk destekleme primini ödeyerek temellük aldığını, bu temlikin diğer davalı bankaya noter aracılığı ile bildirildiğini, bu hale rağmen davalı bankanın temlike konu alacağı diğer davalı ...’e ödediğini ileri sürerek, 6.158,00 TL’nın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılardan banka vekili, temlike konu alacağın borçlusunun Tarım Bakanlığı veya Tarım İl Müdürlüğü olduğunu, müvekkilinin aracı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, davacı ile davalı ... arasında yapılan temlik sözleşmesi ile destekleme prim alacağının devredildiği, davalı bankaya devir işlemi tebliğ edildiği halde ödemeyi davalı ... mirasçılarına yaptığı, temlik sözleşmesinin davalı bankayı bağladığı, davalı ...’in davadan önce vefat ettiği gerekçesiyle, davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı banka yönünden davanın kısmen kabulüne, 6.096 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Banka vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/14982, K. 2012/5099, 2 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama