KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/15335 E., 2012/2803 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
- Vekili
- Av. ...
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Tokat Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen13/05/2010 tarih ve 2008/1022-2010/648 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı ecza deposunda bulunan ilaçların, davalının sahibi olduğu meskenin mutfağında bulunan lavabo su hortumunun patlaması sonucunda, daire içerisine yayılan suyun sigortalı işyerine akması neticesinde hasarlandığını, sigortalının zararının karşılandığını ileri sürerek, 6.294,63 TL'nin 05.12.2007 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dairede kiracı olarak oturan öğrencilerin haksız fiilleri neticesinde zararla müvekkili arasındaki illiyet bağının kesildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sigorta şirketinin davalı taşınmaz mülk sahibinden halefiyet esasına göne istediği bedelle ilgili olarak, komşuluk hükümlerine göre ihtilafın çözülmesinin gerektiği, davalının sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, konutun başkalarına kiraya verilmesinin sorumluluğu kaldırmayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
374,00 H · 93,50 PH · 280,50 BK 05/03/2012 HŞ
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/15335, K. 2012/2803, 27 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama