Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15636 K.2012/7357

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/10/2010 tarih ve 2009/339-2010/367 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 24.09.2008 tarihli genel kurul toplantısında şirket Yönetim Kurulu üyeliğine, Yönetim Kurulu'nun aynı günlü kararıyla da Yönetim Kurulu Başkanlığı'na seçildiğini, müvekkiline, aylık net 10.000 TL ücret ödenmesinin kararlaştırıldığını, başkanlık görevini 22.06.2009 tarihinde yapılan genel kurul toplantısına kadar 8 ay 28 gün sürdüren müvekkilinin, net 89.333,00 TL huzur hakkına hak kazandığını belirterek 89.333,00 TL huzur hakkının faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, müvekkilinden Yönetim Kurulu Başkanlığı görevi için aylık 10.000 TL, mesul müdürlük görevi için de aylık 1.000 TL olmak üzere toplam 11.000 TL ücret alması gerektiğini, bu kapsamda davacıya 115.500 TL ödeme yapılması gerekirken, fazlasıyla 125.000 TL ödeme yapıldığını, davacının alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, huzur hakkının ödendiğinin ispat yükünün davalıda olduğu, davalının açıkça borca atıf yapan ödeme makbuzu ibraz edemediği, defter ve kayıtlara göre tahakkuk eden huzur hakkı alacağının 89.333,33 TL olduğu, davalının mesul müdürlük görevinin de devam ettiği bu dönemde toplam 120.003,93 TL ücret ödendiği, defterlerde ödemelerin huzur hakkı olduğuna dair bir açıklama bulunmadığı, iki görevin yürütüldüğü hallerde, uygulamada ücret ve huzur hakkı bordrolarının ayrı düzenlendiği, ücret, SGK kesintine tabi olduğu halde, huzur hakkının, gelir ve damga vergisine tabi olduğu,

davacıya müdürlük görevi sebebiyle sözleşmede belirtilenden daha fazla ödeme yapılmasının sebebinin açıklanmadığı, fazla ücret ödenmesine huzur hakkı alacağının doğumundan önce başlandığı, bu kapsamda fazla ücret ödenmesinin tek başına huzur hakkı ücretinin ödendiği savunmasını kanıtlar nitelikte kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.