Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15755 K.2012/5620

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/02/2010 tarih ve 2008/217-2010/38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 24.03.2006 tarihli danışmanlık hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, 9. maddede sürenin 730 takvim günü olarak belirlendiğini, buna göre 28.03.2008 tarihinde sözleşmenin sona ereceğini, ancak inşaat projelerinde değişiklik yapılması, yeni binaların yapımının eklenmesi, arsaların geç tahsis edilmesi, davalının yüklenicinin iş bitim süresini uzatması nedeniyle, dava dışı yüklenicinin inşaatları zamanında tamamlayamadığını, buna paralel olarak danışmanlık hizmet süresinin de Temmuz 2009 tarihine kadar uzadığını, bu nedenle personel istihdam etmek zorunda kaldıklarını, yine işin uzaması nedeniyle diğer bir takım zararları oluştuğunu ileri sürerek, şimdilik 100.000 TL’nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aralarındaki sözleşmenin 9. maddesinde sürenin 730 gün ile sınırlandırılmadığını, danışmanlık hizmet süresinin dava dışı yüklenicinin inşaatı tamamlama süresine bağlı olduğunu, ücretin birim m2 fiyatı üzerinden belirlendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmenin birim fiyat üzerinden belirlendiği, sözleşmenin 9. maddesinde sözleşme süresinin 730 gün ile sınırlanmadığı, idari şartnamenin 30. maddesinde fiyat farkı verilmeyeceğinin düzenlendiği, tazminat isteminin dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.