Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15856 K.2012/8476

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.07.2010 tarih ve 2006/398-2010/312 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı temsilcisi, davacı adına 2004/01368 nolu çoklu endüstriyel tasarım belgesinin bulunduğunu, davalılardan Dokuteks Ltd. Şti. tarafından üretilen, diğer davalı tarafından satılan halılarda müvekkiline ait çoklu tasarım içinde yer alan 4 ve 11 nolu tasarımların izinsiz olarak kullanıldığını ileri sürerek, davalıların endüstriyel tasarım hakkına yaptıkları tecavüzlerin durdurulmasına, önlenmesine, 15.000 TL maddi tazminatın davalı Dokuteks Ltd. Şti.'nden, 10.000 TL maddi tazminatın ise davalı Karakuşlar Ltd. Şti.'nden tahsiline, tecavüz suretiyle üretilen mallara ve üretim araçlarına el konulmasına, imhasına ve kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalılardan Dokuteks Limitet Şirketi'nin ürettiği, diğer davalının ise satışa sunduğu halıların davacıya ait endüstriyel tasarım hakkına tecavüz teşkil ettiği, davacı tarafından talep edilen tazminatın tasarımdan doğan hakka tecavüz edenin tasarımı bir lisans anlaşması ile hukuka uygun şekilde kullanmış olması halinde ödemesi gereken lisans bedeline göre hesaplanmasının gerektiği, davacı tarafça lisans sözleşmesi bildirilmediği, mahkemece yapılan araştırmalara rağmen uyuşmazlıkta uygulanabilecek emsal bir lisans sözleşmesi ve bedelin de tespit edilemediği,

bu durumda bilirkişi raporunda açıklandığı üzere maddi tazminatın davalıların 2005 ve 2006 yılındaki ticari defter ve kayıtları ile satış faturalarına göre hesaplanmasının gerektiği ancak davalıların söz konusu ticari defter ve kayıtları ile satış faturalarını ibraz etmedikleri, bu durumda yapılacak tazminat hesabının Borçlar Kanunun 42. maddesi uyarınca tayin ve takdirinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalıların davacı adına tescilli endüstriyel tasarıma yaptıkları tecavüzün durdurulmasına ve giderilmesine,

2.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan ayrı ayrı tahsiline ve kararın ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.