KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/16023 E., 2012/1859 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/06/2010 tarih ve 2009/818-2010/202 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin çeke dayalı alacağının tahsili amacıyla davalı hakkında yaptığı icra takibinin borçlunun çekin arkasının yazılı olmadığını savunarak itiraz ettiğini, itiraz ile duran takibe karşı açılan davanında reddedildiğini, süresi içinde bankaya ibraz edildiğini ancak karşılığının bulunmadığından ödenmediğini, davalının sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek 7.237 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında borç ilişkisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre TTK 644'üncü maddesine göre davacının sebepsiz zenginleşme davası açabileceği, keşidecinin çek gereğince ifa ile yükümlü olduğu borçtan hamilin müracaat hakkını kaybetmesi nedeniyle kurtulması halinde hamilin zararının kendiliğinden doğacağı, keşideci davalının sebepsiz zenginleşmiş olduğu ve davalı keşidecinin sebepsiz zenginleşmediğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 7.237 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/16023, K. 2012/1859, 13 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama