Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/16372 K.2011/5683

Taraflar arasında görülen davada Gökçeada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.12.2008 tarih ve 2006/82-2008/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 10.05.2011 gününde davacı avukatı Sebahattin Edremitli ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait asfalt distürübüteri olarak tanımlanan, yollara asfalt dökülmesi işlerinde kullanılan vasıtanın aylık 7.000 YTL ücret karşılığında davalı şirkete kiraya verilmesine rağmen 15.06.2005-20.01.2006 tarihleri arasındaki kira bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek, 50.166,66 YTL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilli, taraflar arasında iddia edildiği gibi bir kira sözleşmesinin yapılmadığını, müvekkili şirketin almış olduğu asfalt onarım vs.işini taşeron firma aracılığı ile yaptırıldığını, işi yapan taşeron firma ile ibralaşıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve dosya kapsamına göre, Gökçeada'daki çeşitli yollardaki onarım ve yenileme olarak sathi kaplama asfalt yapım işinin dava dışı Rafet-ÖN firması ile Karayolları 14. Bölge Müdürlüğü arasında yapıldığı, yapılan işin başından sonuna kadar salt yüklenicinin kontrolüne bırakıldığının anlaşıldığı, davalıya husumet yöneltilemeyeceği, taraflar arasında yapıldığı iddia edilen kira sözleşmesinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.