Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/16409 K.2011/4474

2005/117 Esas sayılı dosyası

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.06.2008 gün ve 2003/625-2008/139 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.06.2010 gün ve 2008/11982-2010/6896 sayılı kararı aleyhinde asıl davanın davalısı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin 15.03.1996 tarihinde tekstil piyasasına girip, özel şekil ve biçime sahip "RİVA COLLECTİON" ibareli tekstil ürünleri ürettiğini, güvenilir bir marka oluşturduğunu, faturalarda "RİVA" ibaresini kullandığını, müvekkili firmada çalışan Engin Ünal' ın firmadan çıkarılması sonrasında bu markayı babası ile birlikte kendi işyerlerinde kullanmaya başladığını ve babası Necmettin Ünal adına marka tescilini 13.11.2000 tarihinde sağladığını, Engin ve Necmettin' in asıl davalısı Ünteks Ltd.

Şti.'ni 31.12.2001 tarihinde kurduğunu, 24.06.2002 tarihinde Necmettin' in markayı bu şirkete devrettiğini, müvekkilinin marka başvurusunun anılan davalı şirketin markası nedeniyle kısmen reddedildiğini, birleşen davanın davalıları Necmettin ve Engin' in kötüniyetli olduklarını, markanın gerçek sahibinin müvekkili olduğunu ileri sürerek, markanın hükümsüzlüğüne ve davacı adına tesciline, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespit ve önlenmesine, malların toplatılarak imhasına ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili asıl davada, davalılar vekili birleşen davada, Engin Ünal' ın 1995 yılından beri davacının fason dikim işlerini yaptığını, Engin' in kendisinin bulduğu müşterilerden çek alıp, dikim bedelini çeklerin davacıya ciro etmek suretiyle ödediğini, davacının marka sahibi olmadığını, 1996 yılından beri Engin' in dava konusu markayı babası Necmettin ile birlikte işyerinde kullandığını, birleşen davada davalılara husumet yöneltilemeyeceğini, marka sahibinin şirket olduğunu savunarak, her iki davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davacının "Dilek tekstil" işletme adıyla, 1998 yılından beri "RİVA" markasını tekstil ürünleri satışına ilişkin faturalarda aralıksız ve yoğun olarak kullandığı, 15.03.1996 yılında faaliyete başladığının vergi kaydı ile sabit olduğu, davalının davacıya fason işi yaptırdığına ilişkin defterlerde bir kayda rastlanmadığı, davalı ...' in teklif ettiği yemini davacının eda ettiği, marka üzerinde davacının öncelik hakkı bulunduğu, ayırt edici unsurun "RİVA" ibaresi olduğu,

markanın ilk tescil edildiği 13.11.2000 tarihinden önce davacının kullandığı markanın, terkininin kesinleşmesine kadar kullanımın yasal olması nedeniyle haksız rekabet oluşmayacağı, asıl davadan önce markanın davalı şirkete devri yapıldığından birleşen davanın davalılarına hükümsüzlük istemi bakımından husumet yöneltilemeyeceği, birleşen davanın aynı istem bakımından konusuz kaldığı, birleşen davanın davalılarının şirket adına markayı kullandıkları, bireysel kullanımın kanıtlanamadığı,

kullansalar dahi terkine kadar haksız rekabet oluşmayacağı gerekçesiyle, asıl davada hükümsüzlük isteminin kabulüne, diğer taleplerin reddine, birleşen davada hükümsüzlük isteminin konusuz kalması, diğer talepler yönünden marka kullanımının yasal olması nedeniyle reddine dair verilen kararın her iki davada davacı vekili, asıl davada davalı şirket vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Asıl davanın davalısı şirket vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davanın davalısı şirket vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.