Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/16493 K.2012/6545

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.10.2010 tarih ve 2010/126-2010/403 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “ ETİ MAKSİMUS” ve “MAKSİMUS” ibareli pek çok markanın sahibi olduğunu davalının ise “Elvan Maksimum” ibaresinin tescili için davalı kuruma başvurduğunu, müvekkili tarafından yapılan itirazların davalı kurum tarafından kesin olarak reddedildiğini, müvekkiline ait markalarla davalı şirketin tescili için başvurduğu markanın benzer olduğunu ileri sürerek, davalı TPE YİDK’nun ret kararının iptaline ve davalıya ait markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflara ait markaların tescil kapsamlarının aynı ürünler olduğu, markalar arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında karıştırma ihtimaline yol açacak ölçüde benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.