Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/16589 K.2012/6061

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.06.2010 tarih ve 2009/210 - 2010/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE Başkanlığı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ‘ETİ’ ibareli tanınmış markaları olduğunu, davalının ise ‘ETİ TAŞ’ ibaresini tescil için başvurduğunu, yaptıkları itirazın reddedildiğini, oysa müvekkili markasının tanınmışlığından haksız olarak yarar sağlanılmak istenildiğini, ayırt edici karakterine zarar verileceğini ileri sürerek, YİDK kararının iptalini, markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE Başkanlığı vekili, markaların farklı sınıflarda tescilli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Eti Taş İnş. A.Ş. vekili, markaların farklı sınıflarda tescilli olduğunu, iltibas tehlikesi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının ‘ETİ’ ibaresini 1961 yılından itibaren ticaret unvanı ve marka olarak kullandığı, davalının markasının davacının tanınmışlığından haksız olarak istifade edebileceği, itibar ve ayırt edici karakterini zedeleyebileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE Başkanlığı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.