Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/1814 K.2011/11005

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/10/2009 tarih ve 2008/209-2009/325 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde sigortalı emtianın 06.09.2007 tarihinde İzmir'e gönderildiğini, emtianın içinde bulunduğu araç şoförünün saat 11.55'te Carrefour Mavişehir otoparkına bıraktığı aracın kapılarını kilitlediğini, alarmı da devreye Sokarak aracın yanından ayrıldığını, 5-10 dakika sonra geri geldiğinde aracın sağ arka kelebek camının sökülerek araç içerisindeki kol saatlerinin çalındığını gördüğünü, müvekkilinin hasar bedelini sigorta ettirene ödediğini, olaydan davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek, 35.150 TL'nin 05.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Carrefoursa Carrefour Sabancı Tic. Mrk. A.Ş. vekili, dava konusu emtianın araçta bulunduğu ve çalındığı iddiasının beyandan ibaret olduğunu, bu tip değerli emtianın, araç içinde bırakılmamasının ve ticari kapalı araçlarda taşınmasının ticari hayatın gereği olduğunu, müvekkiline ait otoparklarda değerli eşyaların araçlarda bırakılmamasına yönelik uyarıların olduğunu, ortada bir vedia akdinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TSG Grup Güvenlik Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkili şirketin sadece söz konusu işletmenin ticaret merkezi giriş kapılarında güvenliği sağlamakla yükümlü olduğunu, dış otopark güvenliğinin müvekkiline ait olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı CSS Güv. Ve Sav. Sis. San. Tic. A.Ş. vekili, dava konusu otoparkın kamuya açık olduğunu, otoparkın niteliği göz önüne alındığında BK'nun 463. maddesinde tanımlanan vedia sözleşmesinden bahsedilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı Carrefoursa A.Ş.'nin hakimiyetinde ve bu davalının yardımcısı konumundaki diğer davalıların gözetiminde bulunan otoparkta dava dışı sigorta ettirene ait 114 adet saatin araç içinden çalındığı, davalı Carrefoursa A.Ş.'ye bu olay nedeniyle BK'nun 463 ve 100. maddeleri uyarınca kusur atfedilmesinin mümkün olduğu, anılan davalıya ait alışveriş merkezinin güvenlik hizmetlerini sözleşme ile üstlenen diğer davalılar ile sigorta ettiren arasında herhangi bir hukuki ilişki bulunmadığı,

bu davalıların haksız fiilinden de söz edilemeyeceği, sigorta ettirenin oldukça yüksek değere sahip çok sayıda kol saatini araç içinde bırakmasının müterafik kusur teşkil ettiği, ayrıca sigorta ettiren Konyalı Saat A.Ş. ile davalı Carrefoursa A.Ş. arasında akdedilen kira sözleşmesi ve onun eki niteliğindeki iç yönetmelik hükümleri de gözetildiğinde dava dışı sigortalının %75 oranında müterafik kusurunun olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle davalı Carrefoursa Carrefour Sabancı Tic.

Mrk. A.Ş. hakkındaki davanın kısmen kabulüne, 8.787,50 TL'nin 05.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte adı geçen davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istem ile diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Carrefoursa Carrefour Sabancı Tic. Mrk. A.Ş. vekili temyiz etmiştir. Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı ile mümeyyiz davalı arasında vedia sözleşmesi kurulduğu kabul edilerek, bu sözleşmeye ilişkin yasa hükümleri uyarınca mümeyyiz davalı, meydana gelen zarardan kısmen sorumlu tutulmuş ise de, yapılan değerlendirme dosya kapsamı ile örtüşmemektedir.

Zira, davacı tarafından sigorta edilen emtia, sigorta ettiren şirketin faaliyet gösterdiği işyerinin de içinde bulunduğu alışveriş merkezinin otoparkında iken riziko meydana gelmiş olup, dava dışı sigorta ettiren şirket, söz konusu otoparkın bağlı bulunduğu ve mümeyyiz davalının işlettiği alışveriş merkezinin kiracısıdır. Diğer bir deyişle, sigorta ettiren şirket, mümeyyiz davalının tasarruf ve hakimiyetinde bulunan otoparktan yararlanan herhangi bir müşteri değildir.

Bu itibarla, somut uyuşmazlıkta davalının sorumluluğunun, vedia sözleşmesi hükümlerine göre değil, mümeyyiz davalı ile dava dışı sigortalı arasında akdedilmiş olan kira sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmesi gerekmektedir. Anılan kira sözleşmesinin 22.3. maddesinde, alışveriş merkezinde faaliyet gösteren kiracıların ve personellerinin araçlarını müşteri otoparkına park etmelerinin yasak olduğu düzenlenmiştir.

Bu sözleşmesinin ayrılmaz bir parçası niteliğinde bulunan çarşı iç yönetmeliğinde ise, teslimatçıların bu amaçla öngörülen giriş yerlerinden binaya dahil olacakları, ortak alanlarda ya da ortak bölümlerde bulunan tüm tesellüm alanlarında malların taşınmasının ancak işyerlerinin halka açık olduğu saatlerin dışında yapılabileceği, mal teslimatçılarının beklemelerini binanın arka tarafındaki ortak avlularda yapacakları yönünde düzenlemeler mevcuttur.

Tüm bu sözleşme hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece, dava dışı sigortalı şirket personelinin, içinde sigortalı emtia bulunan aracı, sözleşme hükümlerine aykırı olarak genel müşteri otoparkına bırakması ve bunun sonucunda emtianın çalınması nedeniyle meydana gelen zarardan dolayı mümeyyiz davalıya bir sorumluluk yüklenemeyeceği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.