KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/1882 E., 2010/5604 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- İskenderun Asliye 1.Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İskenderun Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.05.2008 gün ve 2007/1008-2008/104 sayılı kararı onayan Daire’nin 09.11.2009 gün ve 2008/9993-2009/11525 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili, asıl ve birleşen davalarda müvekkillerinin 08.02.2001 tarihi itibariyle İsdemir A.Ş.çalışanı olduklarını, Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun 08.02.2001 tarihli kararı ile anılan şirketin kamuya ait % 100 hissesinin Erdemir A.Ş.'ne devrine, % 11'inin şirket çalışanlarına bedelsiz olarak dağıtılmasına karar verilip, hisselerin dağıtımına aracılık etmesi amacıyla davalı Vakfın kurulduğunu, ancak hisse dağıtımı için hatalı olarak "01.06.2002 tarihinde İsdemir A.Ş.'nde çalışma" şartının getirildiğini ileri sürerek, müvekkillerinin davalı ...Ş. tarafından işçilere dağıtılmak üzere diğer davalı Vakfa devredilen İsdemir A.Ş.'nin % 11 oranındaki bedelsiz hissesinden yararlanması gerektiğinin tespitini ve muarazanın giderilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, asıl davanın ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiş, davalılar vekillerince temyiz edilen karar, Dairemizin 09.11.2009 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davalılar vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/1882, K. 2010/5604, 20 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama