Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/1893 K.2011/10919

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/10/2009 tarih ve 2007/58-2009/276 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2001 – 2006 yılları arasında davalının acentesi olduğunu ve 30/04/2006 tarihi itibariyle davalıdan 18.272,61 TL alacaklı olduğunu, ancak davalının 5.175,29 TL ödediğini ileri sürerek, fazlaya dair haklar saklı kalmak şartıyla 6.700,00 TL’nin reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, acentelik sözleşmesinin karşılıklı rıza ile 16/09/2005 tarihinde feshedildiğini, davacının 21/02/2007 itibariyle 467,83 TL alacaklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı defterlerinde davalıdan alacaklı olduğuna dair bir kaydın bulunmadığı, dava dışı Garanti Sigorta AŞ’nin borçlu olarak göründüğü, davalı şirket kayıtlarında ise davalının davacıya 467,83 TL borçlu bulunduğu, davalının bu hususu kabul ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü 467,83 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

#########