Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/1937 K.2010/3669

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.06.2007 gün ve 2006/156-2007/166 sayılı kararı onayan Daire’nin 03.11.2009 gün ve 2007/12706-2006/11381 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında davalının kitabının yayınlanması hakkında 07.07.2003 tarihinde sözleşme yapıldığını, 1. baskı için 1.383.333.333 TL, 2. baskı için 691.666.667 TL olmak üzere toplam 2.075.000.000 TL ödendiğini davalının diğer yazdığı eserlerin telif haklarını da davacıya vereceğini söyleyerek vereceği eserlere karşılık istediği 5.000.000.000 TL avansın da ödendiğini, ancak, davalının verdiği sözleri tutmayarak diğer eserlerin telif haklarını başka yayınevlerine devrettiğini, davalıya verilen paranın geri ödenmemesi üzerine hakkında dava açıldığını,

davalının vekili marifetiyle 08.03.2006 tarihli ihtarnamesiyle FSEK’nun 58. maddesi uyarınca ilgili sözleşmeden caydığını bildirdiğini, ihtarnamede süre verilmeden cayma hakkı kullanıldığını, ihtarnamede ileri sürülen kitabın baskılarının ve tanıtımlarının yapılmadığı iddialarının tamamen gerçek dışı ve caymanın geçersiz olduğunu belirterek, caymaya karşı itirazlarının kabulü ile davalının sözleşmeden caymasının geçersizliğine ve 07.07.2003 tarihli sözleşmenin geçerliliğine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine hükmün Dairemizce onanmıştır. Davalı vekili karar düzeltme itirazında bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.