Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/2016 K.2010/6109

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04.11.2009 tarih ve 2009/575-2009/622 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait trene binmek isterken trenin hareket etmesi üzerine düşerek yaralandığını, bu nedenle maddi ve manevi zararının doğduğunu ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak 1.998.00 YTL maddi ve 20.000.00 YTL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendi kusuru ile kazaya neden olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda maddi tazminat istemine ilişkin hükmün kesinleştiği, kazanın meydana gelmesinde davalının %25 oranında kusurlu olduğu, davacının manevi zarara da uğradığından, tarafların konumları ve somut olayın özelliği dikkate alınarak manevi tazminat tayin edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 999.10 TL maddi ve 2.000.00 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.