Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/2070 K.2010/4664

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.12.2006 tarih ve 2004/716-2006/1427 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27.04.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yıllardan beri alüminyum doğrama profillerini imal edip piyasaya sunduğunu, davalı şirketin bu profillerin bir kısmını 01.09.1999 tarihinde endüstriyel tasarım olarak adına tescil ettirdiğini, davalı adına tescil edilen tasarımların yenilik ve ayırt edicilik niteliği bulunmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 6745 tescil sayılı çoklu tasarımdan 12 ve 24, 6746 tescil sayılı çoklu tasarımdan 9 ve 22, 6747 tescil sayılı çoklu tasarımdan 5, 7, 14 ve 20 sıra numaralı tasarımların hükümsüzlüğüne, bunun mümkün olmaması halinde bu tasarımlar üzerinde davacının önceki kullanımından doğan hakkının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu tasarımların müvekkilinin özgün tasarımları olup, yenilik ve ayırt edicilik niteliği bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, pencere tasarımlarında kullanılan profillerin bileşik bir ürünün parçaları olduğu, sistemi oluşturan profillerin normal kullanımları sırasında tüketiciler tarafından beş duyuyla algılanmalarının olanaklı olmadığı, bunların ancak montajdan önce veya tanıtım kitapçık veya kataloglarına bakılarak görülebileceği, önceki raporlarda bahsi geçen bilgilenmiş tüketicinin algıladığı görünümün normal kullanmadan önceki görünüm olduğu, normal kullanım sırasında böyle bir algılamanın söz konusu olmadığı,

profil tasarımlarında fonksiyonel unsurun ağırlıklı olması nedeniyle iç kesitin görünmesinin olanaklı olmadığı, normal kullanım sırasında insan duyularıyla görülemeyen davalı profil tasarımlarının 554 sayılı KHK’nin 3/1-a maddesi anlamında görülebilir olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 1999/674-12, 24, 1999/6746-9, 22, 1999/6747-5, 7, 14, 20 numaralı profil tasarımlarının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.