KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/2077 E., 2011/14026 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ekim 2011
- Mahkemesi
- Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/11/2009 tarih ve 2009/37-2009/272 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 1997/205429 no’lu, “LİBAS” ibareli markanın sahibi olduğunu ve bu ibareyi unvanında da kullanarak ticari faaliyette bulunduğunu, davalı şirkete ait 2006/26415 nolu, 35/08. sınıfda “LBS LİBAS BEBE+ şekil” ibareli tescil başvurusunun müvekkiline ait markayla benzer olması nedeniyle tescilinin önlenmesi için müvekkilince yapılan itirazın, davalılardan TPE tarafından reddedildiğini ileri sürerek, Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun (YİDK) 2008/M-5446 nolu kararının iptalini, davalı şirketin markasının hükümsüzlüğüne, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ile önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı şirket adına tescili 1983/77895 nolu marka ile bahse konu ibare üzerinde davalının tescilde öncelik hakkını elde ettiği, davaya konu tescil başvurusunda da bu markasının serisi şeklinde ve fiili kullanımıyla uyumlu olarak revize ederek davacı adına tescilli bulunmayan farklı hizmet sınıfında tescilini istemesinde yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/2077, K. 2011/14026, 17 Ekim 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama