Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/2089 K.2010/6341

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.12.2007 gün ve 2005/496 - 2007/785 sayılı kararı bozan Daire’nin 07.12.2009 gün ve 20085/7887 - 2009/12506 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete taşıma rizikolarına karşı sigortalı bulunan emtianın davalı tarafından Türkiye' den İtalya' ya taşınması sırasında, istiflemenin yol şartlarına göre yapılmaması nedeniyle uğradığı hasar bedelinin sigorta ettirene ödendiğini ileri sürerek, toplam (13.113) YTL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu hasarın ambalajlama, istifleme ve yükleme hatasından kaynaklandığını, bu nedenle CMR Konvansiyonu'nun 17/4-b ve c maddesi uyarınca hasardan müvekkili taşıyanın sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının öncelikle ne miktarda emtianın hasara uğradığını ispatlaması gerektiği, CMR Konvansiyonu'nun 23. maddesindeki sorumluluğun üst sınırının tespiti için dahi bunun gerekli olduğu, davacının ne kadar emtianın hasara uğradığı ve bunların sovtaj bedelinin ne olduğu hakkında bir delil sunmadığı, ayrıca davacı tarafından düzenlenen poliçelerde ambalaj hatasından kaynaklanan hasarların teminat harici tutulmasına rağmen dava dışı sigorta ettirene bir lütuf ödemesi yapıldığı, bu ödemenin ise davacıya halefiyet hakkı vermeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2008/7887 Esas, 2009/12506 Karar sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.