Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/225 K.2011/8634

Taraflar arasında görülen davada Divriği Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.10.2009 tarih ve 2009/74-2009/244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalının köydeki ev inşaatında kullandığı kum, kireç, çimento, demir, çakıl, tuğla gibi malzemeleri 2006 yılında ilçe merkezinden sekiz sefer yapmak suretiyle taşıdığını ve 2.000,00 TL alacağının ödenmediğini ileri sürerek, nakliye bedeli olan 2.000,00 TL’nin 2006 yılından itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddiasını ancak yazılı delil ile ispat etmesi gerektiğini, vergi mükellefi olan davacının fatura ve irsaliye ibraz etmediğini, müvekkilinin herhangi bir borcunun olmadığını, nakliyenin davacı tarafından yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, talebin tanıkla ispat sınırı olan 540,00 TL’den fazla olduğu, davalının tanık dinlenmesine muvafakat etmediği, Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi ile Şoförler ve Otomobilciler Odası Başkanlığı’nın cevabi yazılarında bu tür işlerde teamülen senet alınmadığı belirtilmişse de, cevapların uygulamaya ve denetime everişsiz, gerekçelerden uzak olması nedeniyle teamülün varlığının kabul edilmediği, davacının yemin delilini belirtmediği ve “sair deliller” şeklinde de bir ifade kullanmadığından yemin delili hatırlatılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.