Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/2480 K.2010/2865

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.11.2004 tarih ve 2006/37-2007/684 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı kooperatifin ortağı olduğunu, dava dışı ...’in ortaklığını da devraldığını, onun ödemelerinin kooperatife olan borçlarına sayıldıktan sonra 31.01.2004 tarihi itibariyle 2.192.112.000 TL alacaklı konuma geldiğini, kooperatifte inşaatların durması nedeniyle ödemede bulunmadığını, daha sonra davalı kooperatifçe aidat borcu ve gecikme cezasına dayalı olarak ihtarnameler gönderilip sonra da ihraç kararı tebliğ edildiğini, ihtarnamelerde hesaplama hataları olduğunu, aidat burcu ve gecikme cezasının doğru hesaplanmadığını, ihtarlarda yazılı borç miktarlarının birbirinden farklı olduğunu ileri sürerek, yönetim kurulunun ihraca ilişkin kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece; iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı kendisine gönderilen ihtarların içerik olarak çelişkili olduğunu iddia etmiş ise de 2. ihtar içeriğinin 1. ihtar içeriğine uygun olmaması nedeniyle 3. bir ihtar çekilerek 2. ihtarda tarih ve miktarda hata yapıldığının bildirildiği ve gerçek borç miktarının izah edildiği, 3. ihtarın 2. ihtar sayılması gerektiği, ihtarlarda belirtilen borçlar arasında çelişki bulunmadığı, ihtarlara rağmen davacının borcunu ödemediği yönetim kurulunca verilen ihraç kararının yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.