Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/270 K.2010/2225

Taraflar arasında görülen davada Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.11.2007 gün ve 2003/708-2007/444 sayılı kararı bozan Daire’nin 15.10.2009 gün ve 2008/556-2009/10596 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların ortağı olduğu dava dışı Sivrice kum Ocağı Üretim Ltd.Şti.’nin gerçek kişi bir başka kişiye ait kum çakıl ocağı işlettiğini, bu faaliyetleri sırasında Elazığ Valiliği’nin tasarrufları sonucunda ocağın 195 gün boyunca kapalı kaldığını ve idari yargıda açılan dava sonunda haksız ve hatalı idari işlemlerin iptal ettirilip, yeniden ocağın işletilmesine başlandığını, ocağın kapalı kaldığı süre içinde uğranılan zararın tazmini için idari yargıda tam yargı davası açıldığını, davanın kazanılması mutlak iken, şirket müdürü davalıların vekillerine verdikleri talimat gereğince 23.09.2009 tarihinde davadan feragat ettiklerini,

şirket müdürünün feragata yönelik yetki ve hakkı bulunmadığını, kaldı ki bu hak olsa dahi hakkın kötüye kullanılmasının hukuken korunamayacağını, imza sirkülerinde davadan feragat yetkisinden bahsedilmediğini, TTK’nun 321. maddesi gereğince temsil yetkisinin şirketin amacı ile sınırlı olduğunu, TTK’nun 336. maddesi gereğince davalıların eyleminin şirket zararından sorumluluklarını gerektirdiğini ileri sürerek, şimdilik 23,340 YTL nin davalılardan reeskont faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 9.718,50 YTL nın dava tarihinden itibaren ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile Sivrice Kum Ocağı Üretim Ltd.Şti.ne verilmesine karar verilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine hüküm Dairemizce 15.10.2009 tarihli ilamın 1. bendinde yazılı gerekçelerle davalılar yararına bozulmuş, tarafların sair temyiz itirazları incelenmesine gerek görülmediği 2. bentte belirtilmiştir. Davacı vekili karar düzeltme istemiştir. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.