Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/2704 K.2011/14597

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/12/2009 tarih ve 2009/10-2009/222 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı - karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait "ALİZE" ibareli 3 markanın 5 yıldan fazla bir süredir 7, 9, 35, 37, 39, 41 ve 42. Sınıflarda kullanılmadığını ileri sürerek, 556 sayılı KHK'nın 14,42/1-c maddesi gereğince davalıya ait bu markaların anılan sınıflar yönünden hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait markaların tanınmış olduğunu savunarak, asıl davanın reddini, karşı dava olarak, müvekkiline ait ALİZE markasının davacı - karşı davalı tarafından gerek ticaret unvanında ve gerekse internet alan adında ve evraklarında marka olarak kullandığını ileri sürerek, davalının markaya tecavüzünün men'i ile ticaret unvanından ALİZE ibaresinin terkinini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait 2004/21853 sayılı markanın hükümsüzlüğü isteminin 5 yıllık sürenin henüz dolmaması nedeniyle reddine, davalıya ait 181710 ve 178377 sayılı markaların 35.sınıfta yer alan mağazacılık ve 42.sınıfta yer alan dergi yayım hizmetleri yönünden kullanımının mevcut olduğundan bu alt gruplar yönünden hükümsüzlük isteminin reddine, diğer sınıflar yönünden davalı tarafından markanın kullanıldığının ispat edilemediği gerekçesiyle bu sınıflar yönünden markaların hükümsüzlüğüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı - karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.