Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/3197 K.2010/3633

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.03.2008 tarih ve 2006/124-2008/67 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “EVSHOP Alışveriş Merkezleri Tic. Ltd.

Şti.” unvanı ile yıllardır ev eşyalarının alım satım işi ile iştigal ettiğini, 16.05.2000 tarihinde “E S EV SHOP ALIŞVERİŞ MERKEZLERİ + Şekil” markasını ticari faaliyetine uygun olarak 35. sınıfa dahil “müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi” hizmetlerinde kullanılmak üzere tescil ettirdiğini, davalının 29.06.2000 tarihinde “EV EVKUR&EVSHOP ALIŞVERİŞ MERKEZİ” ibareli markanın tescili talebiyle TPE’ne yaptığı başvurunun davalı adına tescil edildiğini,

davalının “EV EVKUR&EVSHOP ALIŞVERİŞ MERKEZİ” ibareli davalı markasının müvekkilinin tescili markalarındaki “EVSHOP” ibaresini ihtiva ettiği ve ayrıca markanın üzerinde kullanılacağı emtia listesinin halkı yanıltacak şekilde olduğu hususları nazara alındığında davalı markasının hükümsüz kılınması gerektiğini ileri sürerek, “EV EVKUR&EVSHOP ALIŞVERİŞ MERKEZİ” ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davalıdan önce başvuruda bulunduğu, davalı markasının esas unsurunun “EVKUR&EVSHOP” olduğu, davacı markasının esas unsuru olan “EVSHOP” ibaresini aynen içeren davalı markasının davacı markasının 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzeri olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.