Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/3351 K.2011/6859

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 2.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.05.2009 tarih ve 2007/441 - 2009/639 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın Kayseri şubesinde çalışan vezne görevlisine, vezneye işlem yaptırmak için müracaat eden davalının kredi kartları borcunu ödemek için önce 1.640.00 TL, sonra 1.725.00 TL'yi verdiğini, banka görevlisinin aldığı paraların dekontlarını keserek davalıya teslim ettiğini, iş yoğunluğu, stres ve dalgınlıktan dolayı ilk aldığı 1.640.00 TL'yi sanki kendisine ödeme yapılacak bir işlem gibi değerlendirilerek ve üstelik yeniden sayarak davalıya iade ettiğini, davalının parayı alarak bankadan ayrıldığını ileri sürerek, banka görevlisinin dalgınlık ve yanlışlıkla davalıya ödediği 1.640.00 TL'nın 14.12.2006 tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iki ayrı kredi kartı borcunu yatırmak için bankaya gittiğini, banka görevlisine ilk işlemi yaptırmak için 1.650.00 TL verdiğini, banka görevlisinin 10.00 TL para üstünü iade ettiğini, bu hususu banka dekontunun üzerine yazdığını, aynı görevlinin diğer kartını ödemesi için 1.800 TL aldığını, 1750.00 TL olan borç için para üstü olarak 50.00 TL'yi iade ettiğini, dekontun üzerinde bu hususların yazdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacı bankanın olay günü işlem yapılan veznesinde çıkan para açığının 1.640.00 TL olup davacı banka görevlisinin davalıya 10 TL iade ettiğinin sabit olduğu, görevlinin bir takım başka paraları da iade ettiği kamera görüntülerinden anlaşılmakta ve bu sebeple açık çıkan paranın davalıya zuhulen iade olduğu düşüncesi hasıl olmuşsa da, mevcut delil durumu ve görüntülere göre iade edilen paranın miktarının 10 TL dışında yatırılan ve açık çıkan 1.640.00 TL olduğu hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin ve somut delillerle ispatlanamadığı, davacı tarafın yemin deliline de dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı tarafından kredi kartının ödenmesi için davacı banka yetkilisine verilen paranın banka yetkilisi tarafından yanlışlıkla davalıya teslimine dayalı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, kamera kayıtlarının çözümü de dikkate alınarak davacı banka yetkilisi tarafından davalıya yanlışlıkla fazla para verildiği kabul edildiğine göre, olay tarihindeki banka kayıtları üzerinde inceleme yapılmak suretiyle banka yetkilisi tarafından fazla ödenen ve kasada eksik çıkan miktar saptanarak, açık miktarı ile davalının ödeme yaptığı miktar belirlenip karşılaştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.