Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/3419 K.2010/6589

Taraflar arasında görülen davada Mersin Asliye 3.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.05.2006 gün ve 2005/453-2006/274 sayılı kararı onayan Daire’nin 08.11.2007 gün ve 2006/11418-2007/4015 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 27.12.2004 tarihinde tescil edilen "Midwest" isimli markanın sahibi olduğunu, davalının ise TPE nezdinde tescilli "West" isimli markanın sahibi bulunduğunu, davalı tarafından müvekkiline gönderilen ihtarnamede müvekkilinin "Midwest" markasının kendilerine ait "West" markasına tecavüz teşkil ettiğini bildirdiğini, oysa ki markalar arasında hiçbir benzerlik veya iltibas bulunmadığını ileri sürerek, "West" markasından kaynaklanan haklara "Midwest" markasının tescili ve kullanımı nedeniyle tecavüz edilmemiş olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının marka sahibi olmayıp TPE' de kayıtlı "Midwest" markasının kendi adına tescili ile ilgili bir başvurunun sahibi bulunduğunu, davanın öncelikle bu nedenle reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava 556 sayılı KHK.’ye dayalı menfi tespit istemine ilişkin olup mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekilince sunulan dava dilekçesinde başkaca bir istemde bulunulmadığından, mahkemece davanın reddi nedeniyle davalı yararına tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği tabiidir. Oysa mahkemece kurulan hükmün 4. ve 5. bentlerinde davanın reddi nedeniyle davacıdan iki kez (1.100)YTL vekalet ücretinin tahsiline karar verilmiştir.

Bu karar infaz aşamasında da tereddütlere neden olacağından, mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi doğru değilse de yapılan bu yanlışlığın giderilmesi, yargılamanın yeniden icrasını gerektirmediğinden, davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca, yerel mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.