KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/3558 E., 2010/4179 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22.05.2008 tarih ve 2006/1005 - 2008/523 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatiften satın aldıkları arsa üzerine konut inşa ettiklerini, ancak zeminin inşaat yapımına uygun olmaması nedeniyle binanın yan yatarak taşıyıcı sisteminin tamamen yok olduğunu, davalının zarardan sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, şimdilik (7.000.000.000.-) TL maddi ve (1.000.000.000.-) TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkiline yüklenebilecek bir kusurun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar Dairemizce “davacıların, davalı kooperatif ortağı olup olmadıklarının belirlenmesi için davalı kooperatif defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, davacıların aktif husumet ehliyeti hakkındaki durumun araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda davacıların dava tarihi itibariyle davalı kooperatifin ortağı olmadıkları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/3558, K. 2010/4179, 13 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama